Nederpopmuziek en aanverwante: in welke taal nou eigenlijk?

februari 12, 2013
Opgeslagen in Diversen | Geef een reaktie

Rinus Gerritsen (66), bassist van de Golden Earring, zei op 8 februari 2013 dit in de Volkskrant: ” Je moet op de taal letten. Ga niet staan klootzakken met fonetisch engels. Vraag aan een Amerikaan of een Engelsman of het klopt, wat je zingt. Denk vooral niet, dat je het zelf wel weet “
Dit had hij nooit hoeven zeggen als het hier in Nederland net zo gewoon was om in je moedertaal te zingen als in engelstalige landen. Dan wist elke popzanger en -zangeres hier bliksems goed of het klopte wat ze zongen.


Niet onmiddellijk begreep ik in mijn puberteit wat mij zo aantrok in die engelse popmuziek.
Ook ik dacht, dat popmuziek in die taal hoorde. Ik schreef dus een aantal texten daarin. Ze klonken niet onaardig, maar waren slechts imitaties van wat de grote voorbeelden schreven: Crosby, Stills, Young, Beatles, Cliff Richard. Ik zong ze wel, samen met goede vrienden, die me best gezelschap wilden houden, maar we klonken niet overtuigd. De uitspraak was niet onaardig, maar niet goed genoeg. In contact met Joost Bollinger, een amsterdamse zanger/textschrijver van prima nummers in onze taal, stapte ik terug in het nederlands en ontdekte zo wat er tussen ons publiek en onze band (De Dwarsband) ontstond: communicatie.
Iets heel anders dan als we onze weinige engelse nummers deden. Dan deed het publiek of de radio aanstond, begon onderling gesprekken, steeds harder roepend want het moest wel boven onze muziek uitkomen. En wij deden er nauwelijks nog toe. Ja, het verplichte applausje als het uit was kwam wel….
Ik merk dit tot op de dag van vandaag in al die café’s met jamsessies – en dat zijn er veel – en op de weinige popconcerten die ik nog waag.
Is het engels? Dan richten de gasten zich vrolijk drinkend luid tot elkaar en de muzikanten spelen in hun eigen luchtbel.
Misschien wanen ze zich wel in LA, Londen of Liverpool. Dat geheel kan flink herrie voortbrengen! Beide partijen bieden tegen elkaar op in geluidsvolume alsof het om overleven gaat. Beide hebben zoveel te zeggen, maar alleen tegen leden van de eigen partij.
Nee, het echte geheim van popmuziek is nu juist, dat die in de eigen taal mag. Dat het niet in het latijn hoeft, of in het italiaans, dat we nooit op school leerden spreken.
Daarin lag het succes van de Beatles: het mocht zelfs in een stadsdialect, het Liverpools! Al die fans waren fans omdat ze zo gek op die texten waren èn op de muziek. Pas toen ik hun texten ging vertalen begon ik ze echt te begrijpen. Daarvòòr ontging de helft me.
Toch was ik gefascineerd door die muziek. Misschien kan dat andersom ook: als text en muziek in het nederlands sterk zijn kan het nummer aanslaan in het buitenland…..in het NEDERLANDS! Stel je voor. Ondenkbaar?
Zou de Golden Earring dat niet eens willen uitproberen….?

Kommentaar

Reageer

Voor een reaktie: vul het formulier hieronder in.

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren.

Recent


Rubrieken


Archief


WerkveldWebsites